อาจารย์จารุช พุทธวจนสถาบันศูนย์เผยแผ่ภิกษุภาคอีสาน

พุทธวจนสถาบัน

2011-12-02T16:14:00.000-08:00

http://media.watnapahpong.org/video/67DKUNXABX3S/
พุทธวจนบรรยาย-ณ-กรมราชองครักษ์-วันที่-14-ตค-2554

๒.พระโสดาบันเป็นใคร

2011-12-01T07:18:00.001-08:00

๒
พระ โสดา บัน เป็น ใคร
( นัย ที่ หนึ่ง )
ภิกษุ ท . ! สาวก ของ พระ อริย เจ้า ใน ธรรม วินัย นี้ เป็น ผู้ ถึง พร้อม แล้ว ด้วย ธรรม ๔ ประการ นี้ เอง จึง เป็น พระ โสดา บัน ผู้ มี อัน ไม่ ตกต่ำ เป็น ธรรมดา เที่ยง แท้ ต่อ พระ นิพพาน เป็น ผู้ มี อัน จะ ตรัสรู้ ธรรม ได้ ใน กาล เบื้อง หน้า . ธรรม ๔ ประการ นั้น เป็น อย่างไร ? สี่ ประการ นั้น คือ :
( ๑ ) ภิกษุ ท . ! สาวก ของ พระ อริย เจ้า ใน ธรรม วินัย นี้ เป็น ผู้ ประกอบ พร้อม แล้ว ด้วย ความ เลื่อม ใส อัน หยั่ง ลง มั่น ไม่ หวั่น ไหว ใน องค์ พระพุทธเจ้า ว่า เพราะ เหตุ อย่าง นี้ ๆ พระ ผู้ มี พระ ภาค เจ้า นั้น เป็น ผู้ ไกล จาก กิเลส ตรัสรู้ ชอบ ได้ โดย พระองค์ เอง เป็น ผู้ ถึง พร้อม ด้วย วิชชา และ ข้อ ปฏิบัติ ให้ ถึง วิชชา เป็น ผู้ ไป แล้ว ด้วย ดี เป็น ผู้ รู้ โลก อย่าง แจ่ม แจ้ง เป็น ผู้ สามารถ ฝึก คนที่ ควร ฝึก ได้ อย่าง ไม่มี ใคร ยิ่ง กว่า เป็น ครู ของ เทวดา และ มนุษย์ ทั้ง หลาย เป็น ผู้ รู้ ผู้ ตื่น ผู้ เบิก บาน ด้วย ธรรม เป็น ผู้ มี ความ จำเริญ จำแนก ธรรม สั่ง สอน สัตว์ ดังนี้ .
( ๒ ) ภิกษุ ท . ! สาวก ของ พระ อริย เจ้า ใน ธรรม วินัย นี้ เป็น ผู้ ประกอบ พร้อม แล้ว ด้วย ความ เลื่อม ใส อัน หยั่ง ลง มั่น ไม่ หวั่นไ หว ในอ งค์ พระธ รรม ว่า พระ ธรรม เป็น สิ่ง ที่ พระ ผู้ มี พระ ภาค เจ้า ตรัส ไว้ ดีแล้ว , เป็น สิ่ง ที่ ผู้ ศึกษา และ ปฏิบัติ พึง เห็น ได้ ด้วย ตนเอง , เป็น สิ่ง ที่ ปฏิบัติ ได้ และ ให้ ผล ได้ ไม่ จำกัด กาล , เป็น สิ่ง ที่ ควร กล่าว กะ ผู้ อื่น ว่า ท่าน จง มา ดูเถิด , เป็น สิ่ง ที่ ควร น้อม เข้า มา ใส่ ตัว , เป็น สิ่ง ที่ ผู้ รู้ ก็ รู้ ได้ เฉพาะ ตน ดังนี้ .

พุทธ วัจน์ (คู่มือโสดาบัน)

2011-12-01T07:10:00.000-08:00

๑
แว่น ส่อง ความ เป็น พระ โสดา บัน
อานนท์ ! เรา จัก แสดง ธรรม ปริยาย อัน ชื่อ ว่า แว่น ธรรม ซึ่ง หาก อริย สาวก ผู้ ใด ได้ ประกอบ พร้อม แล้ว เมื่อ จำนง จะ พยากรณ์ ตนเอง ก็ พึง ทำได้ ใน ข้อ ที่ ตน เป็น ผู้ มีน รก สิ้น แล้ว มี กำเนิด เดรัจฉาน สิ้น แล้ว มี เปรต วิสัย สิ้น แล้ว มี อบาย ทุคติ วิ นิบาต สิ้น แล้ว , ใน ข้อ ที่ ตน เป็น พระ โสดา บัน ผู้ มี อัน ไม่ ตกต่ำ เป็น ธรรมดา เที่ยง แท้ ต่อ พระ นิพพาน เป็น ผู้ มี อัน จะ ตรัสรู้ ธรรม ได้ ใน กาล เบื้อง หน้า ดังนี้ .
อานนท์ ! ก็ ธรรม ปริยาย อัน ชื่อ ว่า แว่น ธรรม ใน ที่ นี้ เป็น อย่างไร เล่า ?
อานนท์ ! อริย สาวก ใน ธรรม วินัย นี้ เป็น ผู้ ประกอบ พร้อม แล้ว ด้วย ความ เลื่อม ใส อัน หยั่ง ลง มั่น ไม่ หวั่น ไหว ใน องค์ พระพุทธเจ้า . . . . ใน องค์ พระ ธรรม . . . . ใน องค์ พระ สงฆ์ . . . . และ อริย สาวก ใน ธรรม วินัย นี้ เป็น ผู้ ประกอบ พร้อม แล้ว ด้วย ศีล ทั้ง หลาย ชนิด เป็น ที่ พอใจ ของ เหล่า อริย เจ้า คือ เป็น ศีล ที่ ไม่ ขาด ไม่ ทะลุ ไม่ ด่าง ไม่ พร้อย เป็น ศีล ที่ เป็น ไท จาก ตัณหา เป็น ศีล ที่ ผู้ รู้ ท่าน สรรเสริญ เป็น ศีล ที่ ทิฏฐิ ไม่ ลูบคลำ และ เป็น ศีล ที่ เป็น ไป เพื่อ สมาธิ .
อานนท์ ! ธรรม ปริยาย อัน นี้ แล ที่ ชื่อ ว่า แว่น ธรรม ซึ่ง หาก อริย สาวก ผู้ใด ได้ ประกอบ พร้อม แล้ว เมื่อ จำนง จะ พยากรณ์ ตนเอง ก็ พึง ทำได้ , ดังนี้ แล .
- - มหา วาร . สํ . ๑๙ / ๔๕๐ - ๔๕๑ / ๑๔๗๙ - ๑๔๘๐ .

สร้างสถานที่ปฎิบัติธรรม

2011-11-26T18:28:00.000-08:00

แบบบ้านของอาจารย์เชี่ยว แห่งบ้านไม่บาน เหมาะเป็นที่พักสงบๆของนักปฎิบัติธรรม

จากวันเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่ปี 2535 ที่ผมลงมือปฎิบัติธรรมอย่างจริงจัง จนปัจจุบัน ผมมุ่งยึดมั่นปฎิบัติธรรมตามแนวทางปฎิบัติของหลวงพ่อจรัล แห่งวัดอัมพวันมาตลอด ถึงแม้ระยะหลังจะไปศึกษาสำนักอื่นบ้างก็ยังไม่ทำให้ความตรึงตราในดวงจิตที่มีต่อหลวงพ่อจรัลคลายไป

เว้นแต่พุทธวจน ที่นำเสนอโดยพระอาจารย์คึกฤทธิ์ แห่งวัดนาป่าพง เป็นผู้นำเสนอให้ได้ศึกษาคำสอนที่แท้จริงของพุทธองค์ ที่ไม่มีที่ติหรือโต้แย้งใดๆ มีแต่จะน้อมเข้าไปเงี่ยหูฟังด้วยดีเท่านั้น

แต่ความเคยชินกับแนวคำสอนและกลวิธีการกำหนด ของหลวงพ่อจรัล ถูกใจซึ้งใจผมมาก (ก็สุดแท้แต่ผู้ที่ชอบแนวทางใด ไม่ว่ากัน ) การฝึก สมาธิ เจริญสติ ที่ผ่านมาทำให้ผมสามารถช่วยพิจารณาปัญหาชีวิต การงาน เหตุการณ์ในอดีต ตลอดหาทางแก้ไขปัญหา จนลุล่วงของศิษย์มาจนวันนี้ แต่มันก็เป็นเพียงทางผ่านเท่านั้น ไม่ใช่ที่จะพาไปให้ถึงที่สุดที่หมายไว้คือมรรคผลนิพพาน

ดังนั้นในช่วงปลายของชีวิตจึงคิดอยากสร้างสถานที่ปฎิบัติธรรมเล็กๆแต่อบอุ่นด้วนความเมตตา กรุณา บนพื้นที่สัก 4 ไร่ แถวๆหาดเจ้าสำราญ จังหวัดเพชรบุรี ที่ใดสักแห่งหนึ่งเป็นที่พักใจแก่ท่านที่แสวงหาธรรมเพื่อการหลุดพ้น

ทีคุยมาเป็นความฝันในอากาศของผม และผมเคยสร้างวัดให้พระศาสนามาหลายแห่งวันนี้คิดอยากสร้างตามแนวของตนเองบางหากเบื้องบน เทวดาฟ้าดิน อนุมัติคงได้ทำ ศิษย์ท่านใดใครเห็นด้วยติดต่อมาคุยกันบ้างอาจารย์ยินดีรับฟังทุกความเห็น สร้างงานพระศาสนาด้วยกัน

ขอนุโมทน ครับ มาคุยกันที่นี่ครับ มิได้เรี่ยรายนะครับ jarooch@gmail.com

การเจริญเมตตา (หรือการเจริญพรหมวิหาร)

2011-07-31T10:07:00.000-07:00

การเจริญเมตตา (หรือการเจริญพรหมวิหาร)
เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า จิตของเราจักตั้งมั่น ดำรงอยู่ด้วยดีในภายใน และธรรม อันเป็นบาปอกุศลที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้ เมื่อใด จิตของเธอเป็นจิตตั้งมั่น ดำรงอยู่ด้วยดีแล้วในภายใน และธรรมอันเป็นบาปอกุศลที่เกิดขึ้นแล้ว ไม่ครอบงำจิตได้ เมื่อนั้น เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราจักเจริญ กระทำให้มากซึ่งเมตตาเจโตวิมุตติ, กรุณาเจโตวิมุตติ,มุทิตาเจโตวิมุตติ,อุเบกขาเจโตวิมุตติ ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่ตั้ง ให้มั่นคง สั่งสม ปรารภดีแล้ว
เมื่อเธอพิจารณาเห็นตนบริสุทธิ์ พ้นแล้วจากบาปอกุศลที่เกิดขึ้น ปราโมทย์ก็เกิด เมื่อเธอเกิดปราโมทย์แล้ว ปีติก็เกิด เมื่อเธอมีใจประกอบด้วยปีติแล้ว กายก็สงบรำงับ ผู้มีกายสงบรำงับย่อมเสวยสุข จิตของผู้มีสุขย่อมตั้งมั่นเป็นสมาธิ
เธอมีจิตสหรคตด้วยเมตตา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอมีจิตสหรคตด้วยเมตตา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่
มีจิตสหรคตด้วยกรุณา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอมีจิตสหรคตด้วยกรุณา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่
มีจิตสหรคตด้วยมุทิตา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอมีจิตสหรคตด้วยมุทิตา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่
มีจิตสหรคตด้วยอุเบกขา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอก็มีจิตสหรคตด้วยอุเบกขา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่
สระโบกขรณี มีน้ำใสจืด เย็น สะอาด มีท่าอันดี น่ารื่นรมย์ ถ้าบุรุษมาแต่ ทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศเหนือ ทิศใต้ และจากที่ไหนๆ อันความร้อนแผดเผา เร่าร้อน ลำบาก ระหาย อยากดื่มน้ำ เขามาถึงสระโบกขรณีนั้นแล้ว ก็บรรเทาความอยากดื่มน้ำ และความกระวนกระวายเพราะความร้อนเสียได้ แม้ฉันใด เธอมาถึงธรรมวินัย ที่ตถาคตประกาศแล้ว เจริญเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาอย่างนั้น ย่อมได้ ความสงบจิต ณ ภายใน ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เรากล่าวว่าเป็นผู้ปฏิบัติข้อปฏิบัติอันดียิ่ง
เปรียบเหมือนคนเป่าสังข์ผู้มีกำลัง ย่อมเป่าสังข์ให้ได้ยินได้ทั้งสี่ทิศโดยไม่ยาก ฉันใด ในเมตตาเจโตวิมุตติ (กรุณาเจโตวิมุตติ..,มุทิตาเจโตวิมุตติ...,อุเบกขาเจโตวิมุตติ...)ที่เจริญแล้วอย่างนี้ กรรมชนิดที่ทำอย่างมีขีดจำกัด ย่อมไม่มีเหลืออยู่ ไม่ตั้งอยู่ในนั้น ก็ฉันนั้น
เมื่อใดเธอเจริญสมาธินี้อย่างนี้ เจริญดีแล้ว เมื่อนั้น เธอจักเดินไปทางใดๆ ก็จักเดินเป็นสุขในทางนั้นๆ ยืนอยู่ในที่ใดๆ ก็จักยืนเป็นสุขในที่นั้นๆ นั่งอยู่ในที่ใดๆ ก็จักนั่งอยู่เป็นสุขในที่นั้นๆ นอนอยู่ที่ใดๆ ก็จักนอนเป็นสุขในที่นั้นๆ
เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติอันบุคคลเสพมาแต่แรก ให้เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยานที่เทียมดีแล้ว ทำให้เป็นที่ตั้ง ประพฤติสั่งสมเนืองๆ ปรารภสม่ำเสมอ ดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ อย่าง คือหลับเป็นสุข ๑ ตื่นเป็นสุข ๑ ไม่ฝันร้าย ๑ เป็นที่รักของพวกมนุษย์ ๑ เป็นที่รักของพวกอมนุษย์ ๑ เทพยดารักษา ๑ ไฟก็ดี ยาพิษก็ดี ศาตราก็ดี ไม่ต้องบุคคลนั้น ๑ จิตตั้งมั่นได้รวดเร็ว ๑ สีหน้าผุดผ่อง ๑ ไม่หลงทำกาละ ๑ เมื่อยังไม่บรรลุคุณวิเศษที่ยิ่งขึ้นไป ย่อมเกิดในพรหมโลก ๑ เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติ อันบุคคลเสพมาแต่แรก ให้เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยานที่เทียมดีแล้ว ทำให้เป็นที่ตั้ง ประพฤติสั่งสมเนืองๆ ปรารภสม่ำเสมอดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ นี้แล.
ความเต็มดูได้ในพระสูตรดังกล่าวนี้
พระสุตตันตปิฏก เล่ม ๑๕ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฎฐก-นวกนิบาต หน้า ๒๓๘ ข้อ ๑๖๐
พระสุตตันตปิฏก เล่ม ๔ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ หน้า ๓๖๒ ข้อ ๔๘๒
อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาคปลาย หน้า ๑๒๙๘
พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๖ อังคุตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต หน้าที่ 316 ข้อ ๒๒๒

ปฏิจสมุปบาท

2011-07-28T20:28:00.000-07:00

การทำบุญให้ทาน 2.mpg

2011-07-28T20:11:00.000-07:00

มรรควิธีที่ง่าย 8.mpg

2011-07-28T20:08:00.000-07:00

2011-07-24T18:49:00.000-07:00

พุทธวจน คำสอนที่ออกจากพระโอษฐ์ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
(ที่มา: ธรรมโฆษณ์ของอาจารย์พุทธทาสภิกขุ)
วันจันทร์ที่ 25 กรกฏาคม 2554

พุทธวจน คือ...คำที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ทรงตรัสสอนไว้
ข้อสังเกต ๙ ประการเกี่ยวกับพุทธวจน
๑. พระพุทธเจ้าสามารถกำหนดสมาธิเมื่อจะพูดทุกถ้อยคำจึงไม่ผิดพลาด(ดูพระสูตร ๑)
๒. แต่ละคำที่พระพุทธเจ้าพูดเป็นอกาลิโก คือถูกต้อง ตรงจริงไม่จำกัดกาลเวลา(ดูพระสูตร ๒)
๓. คำที่พระพุทธเจ้าพูดมาทั้งหมดนับแต่วันตรัสรู้จนกระทั่งปรินิพพานนั้นสอดรับไม่ขัดแย้งกัน(ดูพระสูตร ๓)๔. พระพุทธเจ้าทรงบอกเหตุความอันตรธานของคำสอนเปรียบด้วยกลองศึก(ดูพระสูตร ๔ )
๕. พระพุทธเจ้าทรงกำชับให้ศึกษาปฏิบัติเฉพาะจากคำสอนของพระองค์เท่านั้นอย่าฟังผู้อื่น(ดูพระสูตร ๕)
๖. พระพุทธเจ้าทรงห้ามบัญญัติ เพิ่ม หรือ ตัดทอน สิ่งที่ทรงบัญญัติไว้แล้ว(ดูพระสูตร ๖)พระสูตรเพิ่มเติม : ทรงอนุญาต “สงฆ์จงเลิกถอนสิกขาบทเล็กน้อยได้ถ้าต้องการ”หลังจากพระองค์ปรินิพพานแล้ว ประเด็นคือ ก. เฉพาะด้านวินัย คือสิกขาเล็กน้อย เพิกถอนได้แต่ไม่ได้บอกให้เพิ่มเติมได้ ข. ด้านธรรมะ และสิกขาบทหลักมิได้อนุญาตให้เพิ่มหรือ ตัดทอน
๗. สำนึกเสมอว่า ตนเป็นเพียงผู้เดินตามพระองค์เท่านั้นถึงแม้จะเป็นพระอรหันต์ผู้เลิศทางปัญญาก็ตาม(ดูพระสูตร ๗)
๘. พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า ให้ทรงจำบทพยัญชนะและคำอธิบายอย่างถูกต้องพร้อมขยันถ่ายทอดบอกสอนกันต่อๆ ไป(ดูพระสูตร ๘)
๙. พระพุทธเจ้าทรงบอกวิธีแก้ไขความผิดเพี้ยนในคำสอนอันเกิดจากจำผิด อธิบายผิด ความลางเลือน ความบิดเบือนไปจากเดิม ว่าต้องทำอย่างไร(ดูพระสูตร ๙)
สรุปพระองค์ตรัสแก่พระอานนท์ ให้ใช้ธรรมที่ตรัสไว้ เป็นศาสดาแทนต่อไป(ดูพระสูตร ๑๐)(พระสูตร ๑) ความสามารถอัคคิเวสนะ ! เรานั้นหรือ, จำเดิมแต่เริ่มแสดงกระทั่งคำสุดท้ายแห่งการกล่าวเรื่องนั้นๆ ย่อมตั้งไว้ซึ่งจิตในสมาธินิมิตอันเป็นภายในโดยแท้ ให้จิตดำรงอยู่ ให้จิตตั้งมั่นอยู่กระทำให้มีความเป็นจิตเอก ดังเช่นที่คนทั้งหลายเคยได้ยินว่าเรากระทำอยู่เป็นประจำ ดังนี้.(พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ หน้า ๒๔๗,พระไตรปิฎก สยามรัฐ ๑๒/๔๖๐/๔๓๐)(พระสูตร ๒) ความสามารถดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ข้อที่กล่าวนั้นถูกละ พวกเธออันเรานำเข้าไปแล้วด้วยธรรมนี้ อันเห็นได้ด้วยตนเอง ซึ่งให้ผลได้ไม่จำกัดกาล ควรเรียกให้มาชม ควรน้อมเข้ามา อันวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน คำที่เรากล่าวว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมนี้ อันเห็นได้ด้วยตนเอง ให้ผลได้ไม่จำกัดกาล ควรเรียกให้มาชม ควรน้อมเข้ามา อันวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน ดังนี้ เราอาศัยความข้อนี้กล่าวแล้ว.(พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับสังคายนา ในพระบรมราชูปถัมภ์พ.ศ.๒๕๓๐, เล่ม ๑๒ ข้อ ๔๐๗ หน้า ๔๕๖)(พระสูตร ๓) ความสามารถภิกษุทั้งหลาย ! นับตั้งแต่ราตรี ที่ตถาคตได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ จนกระทั่งถึงราตรี ที่ตถาคตปรินิพพาน ด้วยอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ, ตลอดเวลาระหว่างนั้น ตถาคตได้กล่าวสอน พร่ำสอน แสดงออกซึ่งถ้อยคำใดถ้อยคำเหล่านั้นทั้งหมด ย่อมเข้ากันได้โดยประการเดียวทั้งสิ้น ไม่แย้งกันเป็นประการอื่นเลย.(พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ หน้า ๒๘๕,พระไตรปิฎก สยามรัฐ ๒๕/๓๒๑/๒๙๓)(พระสูตร ๔) ห่วงใยภิกษุทั้งหลาย ! เรื่องนี้เคยมีมาแล้ว กลองศึกของกษัตริย์พวกทสารหะ เรียกว่า อานกะ มีอยู่. เมื่อกลองอานกะนี้ มีแผลแตก หรือลิ, พวกกษัตริย์ทสารหะได้หาเนื้อไม้อื่นทำเป็นลิ่ม เสริมลงในรอยแตกของกลองนั้น(ทุกคราวไป). ภิกษุทั้งหลาย เมื่อเชื่อมปะเข้าหลายครั้งหลายคราวเช่นนั้นนานเข้าก็ถึงสมัยหนึ่ง ซึ่งเนื้อไม้เดิมของตัวกลองหมดสิ้นไป เหลืออยู่แต่เนื้อไม้ที่ทำเสริมเข้าใหม่เท่านั้น;ภิกษุทั้งหลาย ! ฉันใดก็ฉันนั้น ในกาลยืดยาวฝ่ายอนาคต จักมีภิกษุทั้งหลาย, สุตตันตะ (ตัวสูตรส่วนที่ลึกซึ้ง)เหล่าใด ที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้งเป็นชั้นโลกุตตระ ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา, เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่; เธอจักไม่ฟังด้วยดี จักไม่เงี่ยหูฟัง จักไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจักไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน. ส่วนสุตตันตะเหล่าใด ที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก, เมื่อมีผู้นำสูตรที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่เหล่านั้นมากล่าวอยู่; เธอจักฟังด้วยดี จักเงี่ยหูฟัง จักตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึงและจักสำคัญไปว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.ภิกษุทั้งหลาย ! ส่วนสุตตันตะเหล่าใด ที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง เป็นชั้นโลกุตตระว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา, เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่; เธอย่อมฟังด้วยดี ย่อมเงี่ยหูฟัง ย่อมตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และย่อมสำคัญว่า เป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน จึงพากันเล่าเรียนไต่ถาม ทวนถามแก่กันและกันอยู่ว่า “ข้อนี้เป็นอย่างไร? มีความหมายกี่นัย?” ดังนี้. ด้วยการทำดังนี้เธอย่อมเปิดธรรมที่ถูกปิดไว้ได้, ธรรมที่ยังไม่ปรากฏ เธอก็ทำให้ปรากฏได้, ความสงสัยในธรรมหลายประการที่น่าสงสัยเธอก็บรรเทาลงได้.ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุบริษัทเหล่านี้ เราเรียกว่า บริษัทที่มีการลุล่วงไปได้ด้วยการสอบถามแก่กันและกันเอาเอง, หาใช่ด้วยการชี้แจงโดยกระจ่างของบุคคลภายนอกเหล่าอื่นไม่; จัดเป็นบริษัทที่เลิศแล.(ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ หน้า ๓๕ ๒,พระไตรปิฎกบาลี สยามรัฐ๒๐/๙๒/๒๙๒)(พระสูตร ๕ เพิ่มเติม) แนะนำทางแห่งนิโรธภิกษุทั้งหลาย ! บริษัทสองจำพวกเหล่านี้ มีอยู่. สองจำพวกเหล่าไหนเล่า? สองจำพวก คือ อุกกาจิตวินีตาปริสา(บริษัทอาศัยความเชื่อจากบุคคลภายนอกเป็นเครื่องนำไป)โนปฏิปุจฉาวินีตา (ไม่อาศัยการสอบสวนทบทวนกันเองเป็นเครื่องนำไป) นี้อย่างหนึ่ง, และ ปฏิปุจฉาวินีตาปริสา(บริษัทอาศัยการสอบสวนทบทวนกันเองเป็นเครื่องนำไป)โนอุกกาจิตวินีตา (ไม่อาศัยความเชื่อจากบุคคลภายนอกเป็นเครื่องนำไป) นี้อีกอย่างหนึ่ง.ภิกษุทั้งหลาย ! บริษัทชื่อ อุกกาจิตวินีตาปริสาโนปฏิ-ปุจฉาวินีตา เป็นอย่างไรเล่า ? ภิกษุทั้งหลาย ! ในกรณีนี้คือภิกษุทั้งหลายในบริษัทใด, เมื่อสุตตันตะทั้งหลาย ตถาคต-ภาสิตา- อันเป็นตถาคตภาษิต คมฺภีรา- อันลึกซึ้ง คมฺภีรตฺถา-มีอรรถอันลึกซึ้ง โลกุตฺตรา- เป็นโลกุตตระ สุญฺญฺต-ปฏิสํยุตฺตา- ประกอบด้วยเรื่องสุญญตา อันบุคคลนำมากล่าวอยู่, ก็ไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่เข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.ส่วนสุตตันตะเหล่าใด ที่กวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก, เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่ พวกเธอย่อมฟังด้วยดีย่อมเงี่ยหูฟัง ย่อมตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และย่อมสำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน. พวกเธอเล่าเรียนธรรมอันกวีแต่งใหม่นั้นแล้ว ก็ไม่สอบถามซึ่งกันและกัน ไม่ทำให้เปิดเผยแจ่มแจ้งออกมาว่า ข้อนี้พยัญชนะเป็นอย่างไร อรรถะเป็นอย่างไร ดังนี้. เธอเหล่านั้น เปิดเผยสิ่งที่ยังไม่เปิดเผยไม่ได้ ไม่หงายของที่คว่ำอยู่ให้หงายขึ้นได้ ไม่บรรเทาความสงสัยในธรรมทั้งหลายอันเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัย มีอย่างต่างๆ ได้. ภิกษุทั้งหลาย ! นี้เราเรียกว่า อุกกาจิตวินีตาปริสา-โนปฏิปุจฉาวินีตา.ภิกษุทั้งหลาย ! บริษัทชื่อ ปฏิปุจฉาวินีตาปริสาโน-อุกกาจิตวินีตา เป็นอย่างไรเล่า ? ภิกษุทั้งหลาย ! ในกรณีนี้คือ ภิกษุทั้งหลายในบริษัทใด, เมื่อสุตตันตะทั้งหลาย ที่กวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองเป็นเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำของสาวก อันบุคคลนำมากล่าวอยู่, ก็ไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟังไม่เข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.ส่วนสุตตันตะเหล่าใด อันเป็นตถาคตภาษิต อันลึกซึ้งมีอรรถอันลึกซึ้ง เป็นโลกุตตระ ประกอบด้วยเรื่องสุญญตา,เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่ พวกเธอย่อมฟังด้วยดี ย่อมเงี่ยหูฟัง ย่อมเข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และย่อมสำคัญว่า เป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน. พวกเธอเล่าเรียนธรรมที่เป็นตถาคตภาษิตนั้นแล้ว ก็สอบถามซึ่งกันและกัน ทำให้เปิดเผยแจ่งแจ้งออกมาว่า ข้อนี้พยัญชนะเป็นอย่างไร อรรถะเป็นอย่างไร ดังนี้. เธอเหล่านั้น เปิดเผยสิ่งที่ยังไม่เปิดเผยได้ หงายของที่คว่ำอยู่ให้หงายขึ้นได้ บรรเทาความสงสัยในธรรมทั้งหลาย อันเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัย มีอย่างต่างๆ ได้. ภิกษุทั้งหลาย! นี้เราเรียกว่า ปฏิปุจฉาวินีตา-ปริสาโนอุกกาจิตวินีตา.ภิกษุทั้งหลาย ! เหล่านี้แล บริษัท ๒ จำพวกนั้น.ภิกษุทั้งหลาย บริษัทที่เลิศในบรรดาบริษัททั้งสองพวกนั้นคือ บริษัทปฏิปุจฉาวินีตาปริสาโนอุกกาจิตวินีตา (บริษัทที่อาศัยการสอบสวนทบทวนกันเอาเองเป็นเครื่องนำไป ไม่อาศัยความเชื่อจากบุคคลภายนอกเป็นเครื่องนำไป) แล.(อริยสัจจากพระโอษฐ์ หน้า ๕๐๕-๕๐๗, พระไตรปิฎกบาลี สยามรัฐ๒๐/๙๑/๒๙๒)(พระสูตร ๖) ระวังอปริหานิยธรรม (ข้อ ๓)ภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุทั้งหลาย จักไม่บัญญัติสิ่งที่ไม่เคยบัญญัติ จักไม่เพิกถอนสิ่งที่บัญญัติไว้แล้ว จักสมาทานศึกษาในสิกขาบทที่บัญญัติไว้แล้วอย่างเคร่งครัด อยู่เพียงใด,ความเจริญก็เป็นสิ่งที่ภิกษุทั้งหลายหวังได้ ไม่มีความเสื่อมเลย อยู่เพียงนั้น.(ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ หน้า ๓๐๖, พระไตรปิฎกบาลี สยามรัฐ๒๓/ ๒๑/๒๑)(พระสูตร ๗) อย่าหลงภิกษุทั้งหลาย ! ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะได้ทำมรรคที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น ได้ทำมรรคที่ยังไม่มีใครรู้ให้คนรู้ ได้ทำมรรคที่ยังไม่มีใครกล่าวให้เป็นมรรคที่กล่าวกันแล้ว ตถาคตเป็นมัคคัญญู (รู้มรรค) เป็นมัคควิทู (รู้แจ้งมรรค) เป็นมัคคโกวิโท (ฉลาดในมรรค). ภิกษุทั้งหลาย !ส่วนสาวกทั้งหลายในกาลนี้เป็นมัคคานุคา (ผู้เดินตามมรรค)เป็นผู้ตามมาในภายหลัง.ภิกษุทั้งหลาย ! นี้แล เป็นความผิดแผกแตกต่างกันเป็นความมุ่งหมายที่แตกต่างกัน เป็นเครื่องกระทำให้แตกต่างกัน ระหว่างตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะ กับภิกษุผู้ปัญญาวิมุตต์.(อริยสัจจากพระโอษฐ์ หน้า ๗ ๒๑, พระไตรปิฎกบาลี สยามรัฐ๑๗/๘๑/๑๒๕)(พระสูตร ๘) คงคำสอนภิกษุทั้งหลาย ! มูลเหตุสี่ประการเหล่านี้ ย่อมทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้ ไม่เลอะเลือนจนเสื่อมสูญไป.สี่ประการอะไรเล่า?
สี่ประการ คือ(๑) ภิกษุทั้งหลาย ! พวกภิกษุในธรรมวินัยนี้ เล่าเรียนสูตรอันถือกันมาถูก ด้วยบทพยัญชนะที่ใช้กันถูก ความหมายแห่งบทพยัญชนะที่ใช้กันก็ถูก ย่อมมีนัยอันถูกต้องเช่นนั้น. ภิกษุทั้งหลาย ! นี่เป็นมูลกรณีที่หนึ่ง ซึ่งทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้ไม่เลอะเลือนจนเสื่อมสูญไป……….(๓) ภิกษุทั้งหลาย ! อีกอย่างหนึ่ง, พวกภิกษุเหล่าใดเป็นพหุสูต คล่องแคล่วในหลักพระพุทธวจน ทรงธรรมทรงวินัย ทรงมาติกา (แม่บท) พวกภิกษุเหล่านั้น เอาใจใส่บอกสอน เนื้อความแห่งสูตรทั้งหลายแก่คนอื่น ๆ, เมื่อท่านเหล่านั้นล่วงลับไป สูตรทั้งหลาย ก็ไม่ขาดผู้เป็นมูลราก(อาจารย์) มีที่อาศัยสืบกันไป. ภิกษุทั้งหลาย! นี่เป็นมูลกรณีที่สาม ซึ่งทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้ไม่เลอะเลือนจนเสื่อมสูญไป……….(ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ หน้า ๓๕๕, พระไตรปิฎกบาลี สยามรัฐ๒๑/๑๙๘/๑๖๐)(พระสูตร ๙) พร้อมป้องกันหลักใหญ่เพื่อตรวจสอบวินิจฉัยธรรมวินัย (มหาปเทส ๔)เมื่อมีผู้กล่าวอ้างในแบบต่างๆ ว่า “นี้เป็นพุทธวจน” เพื่อสอบสวนเทียบเคียงพระธรรมวินัย(๑) (หากมี) ภิกษุในธรรมวินัยนี้กล่าวอย่างนี้ว่า ผู้มีอายุข้าพเจ้าได้สดับรับมาเฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาคว่า“นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระศาสดา”...(๒) (หากมี) ภิกษุในธรรมวินัยนี้กล่าวอย่างนี้ว่า ผู้มีอายุในอาวาสชื่อโน้นมีสงฆ์อยู่พร้อมด้วยพระเถระ พร้อมด้วยปาโมกข์ ข้าพเจ้าได้สดับเฉพาะหน้าสงฆ์นั้นว่า “นี้เป็นธรรมนี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระศาสดา”...(๓) (หากมี) ภิกษุในธรรมวินัยนี้กล่าวอย่างนี้ว่า ผู้มีอายุในอาวาสชื่อโน้นมีภิกษุผู้เป็นเถระอยู่จำนวนมากเป็นพหูสูตเรียนคัมภีร์ ทรงธรรม ทรงวินัย ทรงมาติกา ข้าพเจ้าได้สดับเฉพาะหน้าพระเถระเหล่านั้นว่า “นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัย นี้เป็นคำสอนของพระศาสดา”...(๔) (หากมี) ภิกษุในธรรมวินัยนี้กล่าวอย่างนี้ว่า ผู้มีอายุในอาวาสชื่อโน้นมีภิกษุผู้เป็นเถระอยู่รูปหนึ่งเป็นพหูสูตรเรียนคัมภีร์ ทรงธรรม ทรงวินัย ทรงมาติกา ข้าพเจ้าได้สดับเฉพาะหน้าพระเถระรูปนั้นว่า “นี้เป็นธรรม นี้เป็นวินัยนี้เป็นคำสอนของพระศาสดา”...เธอทั้งหลายยังไม่พึงรับรอง ยังไม่พึงคัดค้านคำกล่าวของผู้นั้น เธอพึงกำหนดเนื้อความเหล่านั้นให้ดี แล้วนำไปสอบสวนในสูตร นำไปเทียบเคียงในวินัย ถ้าบทและพยัญชนะเหล่านั้น สอบลงในสูตรก็ไม่ได้ เทียบเข้าในวินัยก็ไม่ได้พึงสันนิษฐานว่า “นี้มิใช่พระดำรัสของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นแน่นอน และภิกษุนั้นจำมาผิด” เธอทั้งหลายพึงทิ้งเหล่าคำนั้นเสีย ถ้าบทพยัญชนะเหล่านั้น สอบลงในสูตรก็ได้ เทียบเข้าในวินัยก็ได้ พึงลงสันนิษฐานว่า “นี้พระดำรัส ของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้นแน่นอน และภิกษุนั้นรับมาด้วยดี” เธอทั้งหลายพึงจำมหาปเทส...นี้ไว้.(มหาปเทส ๔ พระไตรปิฎกแปลไทย มจร. ๑๔/๕๓/๔๑,มหาปรินิพพานสูตร มหา.ที่. ๑๐/๑๔๔/๑๑๒(พระสูตร ๑๐) ใช้คำสอนแทนพระองค์อานนท์ ! ความคิดอาจมีแก่พวกเธออย่างนี้ว่าธรรมวินัยของพวกเรามีพระศาสดาล่วงลับไปแล้วพวกเราไม่มีพระศาสดา ดังนี้อานนท์ ! พวกเธออย่าคิดอย่างนั้นอานนท์ ! ธรรมก็ดี วินัยก็ดีที่เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้ว แก่พวกเธอทั้งหลายธรรมวินัยนั้น จักเป็นศาสดาของพวกเธอทั้งหลายโดยกาลล่วงไปแห่งเรา(มหาปรินิพพานสูตร มหา.ที. ๑๐/๑๕๙/๑๒๘)
อานนท์ ! ความขาดสูญแห่งกัลยานวัตรนี้ มีในยุคแห่งบุรุษใดบุรุษนั้นชื่อว่าเป็นบุรุษคนสุดท้ายแห่งบุรุษทั้งหลาย...เราขอกล่าวย้ำกะเธอว่า...เธอทั้งหลายอย่าเป็นบุรุษพวกสุดท้ายของเราเลย
ธรรมะจัดสรร..เพื่อการเผยแผ่คำที่พระพุทธองค์ทรงตรัสสอนไว้ ถวายเป็นพุทธบูชา

มูลเหตุแห่งทุกข์

2011-07-15T18:04:00.000-07:00

"ทุกข์ใดๆที่เกิดขึ้นแล้วในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

ทุกข์ทั้งหมดนั้น มีฉันทะเป็นมูลเหตุแห่งทุกข์"

2011-06-25T19:53:00.000-07:00

ความสิ้นกรรมย่อมมี เพราะความสิ้นตัญหา
ความสิ้นทุกข์ย่อมมี เพราะความสิ้นกรรม

การดับทุกข์

2011-06-19T18:50:00.000-07:00

ความดับลงแห่งกองทุกข์มีได้

เพราะความดับไปแห่งความเพลิน

2011-05-29T19:22:00.000-07:00

ภิกษุทั้งหลาย ! เรื่องนี้เคยมีมาแล้ว กลองศึกของกษัตริย์พวกสารหะ เรียกว่า อานกะ มีอยู่, เมื่อกลอง อานกะ นี้มีแผลแตก หรือลิ, พวกกษัตริย์สารหะได้หาเนื้อไม้อื่นมาทำเป็นลิ่ม เสริมลงไปในรอยแตกของกลองนั้น(ทุกคราวไป), ภิกษุทั้งหลาย เมื่อเชื่อมปะเข้าหลายครั้งหลายคราวเช่นนั้นนานเข้าก็ถึงสมัยหนึ่ง ซึ่งเนื้อไม้เดิมของตัวกลองหมดสิ้นไป เหลืออยู่แต่เนื้อไม้ที่ทำเสริมเข้าใหม่เท่านั้น

ภิกษุทั้งหลาย ! ฉันใดก็ฉันนั้น ในกาลยืดยาวฝ่ายอนาคต จักมีภิกษุทั้งหลาย, สุตตันตะ (ตัวสูตรส่วนที่ลึกซึ้ง) เหล่าใด ที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง เป็นชั้นโลกุตตระ ว่าด้วยเฉพาะเรื่องสุญญตา, เมือมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่: พวกเธอจักฟังด้วยดี จักเงี่ยหูฟัง จักตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจักสำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน, ส่วนสุตตันตะเหล่าใด ที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอน มีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก, เมื่อมีผู้นำสูตรที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่เหล่านั้นมากล่าวอยู่: พวกเธอจักไม่ฟังด้วยดี จักไม่เงี่ยหูฟัง จักไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจักไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรควรศึกษาเล่าเรียน.

ภิกษุทั้งหลาย ! ความอันตรธานของสุตตันตะเหล่านั้น ที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง เป็นชั้นโลกุตตระ ว่าด้วยเฉพาะเรื่องสุญญตา จักมีด้วยอาการอย่างนี้แล.

(พระไตรปิฎกบาลี สยามรัฐ ๑๖/๓๑๑/๖๗๒-๓, ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ หน้า ๑๐๗-๑๐๘)

พุทธวจนสถาบันศูนย์เผยแผ่ภิกษุภาคอีสาน วันนี้

2011-05-16T01:44:00.000-07:00

โรงย้อมและห้องเก็บของเสร็จแล้ว ขออนุโมทนา

ศาลาอเนกประสงค์ เมื่อได้ร่วมมือกันคนละไม้คนละมือจนสวยงามดังภาพ ขออนุโมทนา

ใครมัวคิดอาฆาตว่า

"มันด่าเรา มันทำร้ายเรา มันเอาชนะเรา มันขโมยของเรา"

เวรของเขาไม่มีทางระงับ

2011-05-16T01:35:00.001-07:00

การเจริญเมตตา (หรือการเจริญพรหมวิหาร)

เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า จิตของเราจักตั้งมั่น ดำรงอยู่ด้วยดีในภายใน และธรรม อันเป็นบาปอกุศลที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้ เมื่อใด จิตของเธอเป็นจิตตั้งมั่น ดำรงอยู่ด้วยดีแล้วในภายใน และธรรมอันเป็นบาปอกุศลที่เกิดขึ้นแล้ว ไม่ครอบงำจิตได้ เมื่อนั้น เธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เราจักเจริญ กระทำให้มากซึ่งเมตตาเจโตวิมุตติ, กรุณาเจโตวิมุตติ,มุทิตาเจโตวิมุตติ,อุเบกขาเจโตวิมุตติ ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่ตั้ง ให้มั่นคง สั่งสม ปรารภดีแล้ว

เมื่อเธอพิจารณาเห็นตนบริสุทธิ์ พ้นแล้วจากบาปอกุศลที่เกิดขึ้น ปราโมทย์ก็เกิด เมื่อเธอเกิดปราโมทย์แล้ว ปีติก็เกิด เมื่อเธอมีใจประกอบด้วยปีติแล้ว กายก็สงบรำงับ ผู้มีกายสงบรำงับย่อมเสวยสุข จิตของผู้มีสุขย่อมตั้งมั่นเป็นสมาธิ

เธอมีจิตสหรคตด้วยเมตตา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอมีจิตสหรคตด้วยเมตตา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่

มีจิตสหรคตด้วยกรุณา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอมีจิตสหรคตด้วยกรุณา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่

มีจิตสหรคตด้วยมุทิตา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอมีจิตสหรคตด้วยมุทิตา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่

มีจิตสหรคตด้วยอุเบกขา แผ่ไปสู่ทิศที่ ๑ อยู่ แผ่ไปสู่ทิศที่ ๒ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ ทิศที่ ๓ ก็อย่างนั้น แผ่ไปสู่ทิศที่ ๔ ก็อย่างนั้น และเธอก็มีจิตสหรคตด้วยอุเบกขา อันกว้างขวาง เป็นส่วนใหญ่ หาประมาณมิได้ ไม่มีเวร ไม่มีพยาบาท แผ่ไปทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ เบื้องขวาง ทั่วทุกทาง เสมอหน้ากันตลอดโลกทั้งปวงที่มีอยู่

สระโบกขรณี มีน้ำใสจืด เย็น สะอาด มีท่าอันดี น่ารื่นรมย์ ถ้าบุรุษมาแต่ ทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศเหนือ ทิศใต้ และจากที่ไหนๆ อันความร้อนแผดเผา เร่าร้อน ลำบาก ระหาย อยากดื่มน้ำ เขามาถึงสระโบกขรณีนั้นแล้ว ก็บรรเทาความอยากดื่มน้ำ และความกระวนกระวายเพราะความร้อนเสียได้ แม้ฉันใด เธอมาถึงธรรมวินัย ที่ตถาคตประกาศแล้ว เจริญเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาอย่างนั้น ย่อมได้ ความสงบจิต ณ ภายใน ก็ฉันนั้นเหมือนกัน เรากล่าวว่าเป็นผู้ปฏิบัติข้อปฏิบัติอันดียิ่ง

เปรียบเหมือนคนเป่าสังข์ผู้มีกำลัง ย่อมเป่าสังข์ให้ได้ยินได้ทั้งสี่ทิศโดยไม่ยาก ฉันใด ในเมตตาเจโตวิมุตติ (กรุณาเจโตวิมุตติ..,มุทิตาเจโตวิมุตติ...,อุเบกขาเจโตวิมุตติ...)ที่เจริญแล้วอย่างนี้ กรรมชนิดที่ทำอย่างมีขีดจำกัด ย่อมไม่มีเหลืออยู่ ไม่ตั้งอยู่ในนั้น ก็ฉันนั้น

เมื่อใดเธอเจริญสมาธินี้อย่างนี้ เจริญดีแล้ว เมื่อนั้น เธอจักเดินไปทางใดๆ ก็จักเดินเป็นสุขในทางนั้นๆ ยืนอยู่ในที่ใดๆ ก็จักยืนเป็นสุขในที่นั้นๆ นั่งอยู่ในที่ใดๆ ก็จักนั่งอยู่เป็นสุขในที่นั้นๆ นอนอยู่ที่ใดๆ ก็จักนอนเป็นสุขในที่นั้นๆ

เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติอันบุคคลเสพมาแต่แรก ให้เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยานที่เทียมดีแล้ว ทำให้เป็นที่ตั้ง ประพฤติสั่งสมเนืองๆ ปรารภสม่ำเสมอ ดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ อย่าง คือหลับเป็นสุข ๑ ตื่นเป็นสุข ๑ ไม่ฝันร้าย ๑ เป็นที่รักของพวกมนุษย์ ๑ เป็นที่รักของพวกอมนุษย์ ๑ เทพยดารักษา ๑ ไฟก็ดี ยาพิษก็ดี ศาตราก็ดี ไม่ต้องบุคคลนั้น ๑ จิตตั้งมั่นได้รวดเร็ว ๑ สีหน้าผุดผ่อง ๑ ไม่หลงทำกาละ ๑ เมื่อยังไม่บรรลุคุณวิเศษที่ยิ่งขึ้นไป ย่อมเกิดในพรหมโลก ๑ เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติ อันบุคคลเสพมาแต่แรก ให้เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยานที่เทียมดีแล้ว ทำให้เป็นที่ตั้ง ประพฤติสั่งสมเนืองๆ ปรารภสม่ำเสมอดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ ๑๑ นี้แล.

ความเต็มดูได้ในพระสูตรดังกล่าวนี้

พระสุตตันตปิฏก เล่ม ๑๕ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฎฐก-นวกนิบาต หน้า ๒๓๘ ข้อ ๑๖๐

พระสุตตันตปิฏก เล่ม ๔ มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ หน้า ๓๖๒ ข้อ ๔๘๒

อริยสัจจากพระโอษฐ์ ภาคปลาย หน้า ๑๒๙๘

พระสุตตันตปิฎก เล่ม ๑๖ อังคุตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต หน้าที่ 316 ข้อ ๒๒๒

พระอาจารย์คึกฤทธิ์ โสถิผโล วัดนาป่าพง ฟังธรรมรายการสดยามเช้าทุกวัน และค่ำวันเสาร์

2011-05-06T18:34:00.000-07:00

http://media.watnapahpong.org/##

ถ่ายทอดสดจากวัดนาป่าพง

" ภิกษุทั้งหลายเธอจงเพียรเผากิเลส อย่าได้เป็นผู้ประมาท อย่าต้องเป็นผู้ร้อนใจในภายหลังเลย นี่แลเป็นวาจาเครื่องพล่ำสอนทั้หลายของตถาคต"

พุทธวจน อานาปานสติ

2010-12-04T06:11:00.000-08:00

เจริญอานาปานสติ เป็นเหตุให้

สติปัฏฐาน ๔ – โพฌชงค์ ๗ – วิชชา

และวิมุตติบริบูรณ์

ภิกษุ ท. ! ธรรมอันเอกนั้นมีอยู่ ซึ่งเมื่อบุคคล

เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำธรรมทั้ง ๔ ให้บริบูรณ์ ;

ครั้นธรรมทั้ง ๔ นั้น อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว

ย่อมทำธรรมทั้ง ๗ ให้บริบูรณ์ ; ครั้นธรรมทั้ง ๗ นั้นอัน

บุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำธรรมทั้ง ๒ ให้

บริบูรณ์ได้.

ภิกษุ ท. ! อานาปานสติสมาธินี้แล เป็นธรรม

อันเอก ซึ่งเมื่อบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำสติ-

ปัฏฐานทั้ง ๔ ให้บริบูรณ์ ; สติปัฏฐาน ๔ อันบุคคลเจริญ

แล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำโพชฌงค์ทั้ง ๗ ให้บริบูรณ์ ;

โพชฌงค์ทั้ง ๗ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำ

วิชชาและวิมุตติให้บริบูรณ์ได้.

มูลนิธิพุทธโฆษณ์ สนับสนุนการเผยแผ่พุทธวจน www.budhakos.org

2010-11-30T19:47:00.000-08:00

มูลนิธิพุทธโฆษณ์

มูลนิธิแห่งมหาชนชาวพุทธ ผู้ซึ่งชัดเจน และมั่นคงในพุทธวจน

สำหรับรายละเอียดกิจธรรมต่างๆ ภายใต้เครือข่ายพุทธวจนโดยวัดนาป่าพง

ค้นหาข้อมูลได้จาก

http://www.watnapp.com/

หากมีความจำนงที่จะรับไปแจกเป็นธรรมทานในจำนวนหลายสิบชุด

ขอความกรุณาแจ้งความจำนงได้ที่

มูลนิธิพุทธโฆษณ์

สำนักงานใหญ่ : ๑๖/๘๘ ชั้น ๒ ซอยสุขุมวิท ๖๘ ถนนสุขุมวิท

แขวงบางนา เขตบางนา กรุงเทพมหานคร ๑๐๑๒๐

โทรศัพท์ ๐๒-๗๔๔-๘๓๖๐ - ๑ โทรสาร ๐๒-๓๙๘-๒๑๘๔

เวบไซด์ : http://www.buddhakos.org/ อีเมล์ : info@buddhakos.org

ประสานงานและเผยแผ่ : มูลนิธิพุทธโฆษณ์ อาคารภคินท์

๙ ถนนรัชดาภิเษก แขวงดินแดง, เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร ๑๐๔๐๐

โทร.๐๘๕-๐๕๘-๖๘๘๘, ๐๘๑-๕๑๓-๑๖๑๑

สนับสนุนการเผยแผ่พุทธวจนได้ที่

ชื่อบัญชี “มูลนิธิพุทธโฆษณ์” ธนาคารกสิกรไทย สาขา ย่อยตลาดไท

ประเภท บัญชีออมทรัพย์ เลขที่บัญชี ๔๘๔-๒-๑๐๘๗๗-๘__

อานาปานสติสมาธิ เป็นเหตุให้สิ้นอาสวะ

2010-11-30T17:12:00.000-08:00

อานาปานสติสมาธิ

เป็นเหตุให้ละสังโยชน์ได้

ภิกษุ ท. ! อานาปานสติสมาธิ อันบุคคลเจริญ

แล้ว ทำให้มากแล้ว เป็นไปเพื่อการละสัญโญชน์ทั้งหลาย.

ภิกษุ ท. ! อานาปานสติสมาธิ อันบุคคลเจริญ

แล้ว ทำให้มากแล้ว อย่างไรเล่า จึงเป็นไปเพื่อการละ

สัญโญชน์ทั้งหลาย ?

ภิกษุ ท. ! ในกรณีนี้ ภิกษุไปแล้วสู่ป่า หรือโคนไม้

หรือเรือนว่างก็ตาม นั่งคู้ขาเข้ามาโดยรอบ ตั้งกายตรง ดำรง

สติเฉพาะหน้า เธอนั้น มีสติหายใจเข้า มีสติหายใจออก :

เมื่อหายใจเข้ายาว ก็รู้ชัดว่าเราหายใจเข้ายาว,

เมื่อหายใจออกยาว ก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกยาว ;

เมื่อหายใจเข้าสั้น ก็รู้ชัดว่าเราหายใจเข้าสั้น,

เมื่อหายใจออกสั้น ก็รู้ชัดว่าเราหายใจออกสั้น ;

ภิกษุ ท. ! อานาปานสติสมาธิ อันบุคคลเจริญ

แล้ว ทำให้มากแล้ว อย่างนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อการละ

สัญโญชน์ทั้งหลาย.

สังโยชนสูตร มหาวาร. สํ. ๑๙/๔๒๖ - ๔๒๗/๑๔๐๖ - ๑๔๐๗.

พุทธวจน อานาปานสติ

2010-11-26T16:48:00.000-08:00

ความดับลงแห่งกองทุกข์มีได้ เพราะความดับไปแห่งความเพลิน

พุทธวจน อานาปานสติ

2010-11-21T16:35:00.000-08:00

ภิกษุ. ท.! ถ้าภิกษุเจริญอานาปานสติ แม้นชั่วกาลเพียงลัดนิ้วมือ ภิกษุที่เรากล่าวนี้ อยู่ไม่เหินห่างจากฌาณ ทำตามคำสอนของศาสดาปฎิบัติตามโอวาท ไม่ฉันบิณทบาตรของชาวแว้นแคว้นเปล่า ก็จะป่วยกล่าวไปใยถึงผู้กระทำให้มาก ซึ่งอานาปานสตินั้นเล่า.

เอก.อํ ๒๐/๕๔-๕๕/๒๒๔.

พุทธวจน. สิ้นกิเลสก็แล้วกัน ไม่ต้องรู้ว่าสิ้นไปเท่าไร

2010-11-14T17:34:00.000-08:00

ภิกษุ ท.! เปรียบเหมือนรอยนิ้วมือหรือรอยนิ้วหัวแม่มือ ย่อมปรากฎอยู่ที่ด้ามเครื่องมือของพวกช่างไม้ หรือลูกมือของพวกช่างไม้ แต่เขาก็ไม่มีความรู้ว่าด้ามเครื่องมือของเขา วันนี้สึกไปเท่านี้ วานนี้สึกไปเท่านี้ วันอื่นๆสึกไปเท่านี้ๆ คงรู้แต่ว่ามันสึกไปๆเท่านั้น, นี้ฉันใด;
ภิกษุ ท! เมื่อภิกษุตามประกอบภาวนาอยู่ ก็ไม่รู้อย่างนี้ว่า วันนี้ อาสวะของเราสิ้นไปเท่านี้ วานนี้นี้สิ้นไปเท่านี้ วันอื่นๆสิ้นไปเท่านี้ เพียงรู้แต่ว่า สิ้นไปในเมื่อมันสิ้นไปๆเท่านั้น, ฉันใดก็ฉันนั้น.

สตฺตก.อํ.๒๓/๑๒๘/๖๘.

พุทธวจน อานาปานสติ

2010-11-13T02:47:00.000-08:00

ภิกษุ. ท ! อานาปานสติสมาธินี้แลเป็นธรรมอันเอก ซึ่งเมื่อบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว
ย่อมทำสติปัฎฐานทั้ง ๔ ให้บริบรูณ์;

ซึ่งเมื่อบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำสติปัฎฐานทั้ง ๔ ให้บริบรูณ์;

สติปัฎฐาน ๔ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมทำโพชฌงค์ทั้ง ๗ ให้บริบรูณ์;

โพชฌงค์ทั้ง ๗ อันบุคคลเจริญแล้วทำให้มากแล้ว ย่อมทำวิชชาและวิมุติ ให้บริบรูณ์ได้.

ปฐมภิกษุสูตร มหาวาร. สํ. ๑๙/๔๒๔/๑๔๗๒-๑๔๗๓

พุทธวจน อานาปานสติ กายคตาสติ

2010-11-12T17:28:00.000-08:00

"พุทธวจน อานาปานสติ กายคตาสติ"

ภิกษุ ท.! เราย่อมกล่าวลมหายใจเข้าลมหายใจออกว่าเป็นกายอันหนึ่งๆในบรรดากายทั้งหลาย..
ภิกษุนั้นย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้ตามเห็นกายในกายอยู่เป็นประจำ
ภิกษุ. ท.! ชนเหล่าไม่บริโภคกายคตาสติ ชนเหล่านั้นชื่อว่าไม่บริโภคอมตะ
ภิกษุ. ท.! ชนเหล่าใดบริโภคกายคตาสติ ชนเหล่านั้นย่อมชื่อว่าบริโภคอมตะ
ภิกษุ. ท.! กายคตาสติอันชนเหล่าใดไม่ส้องเสพแล้ว อมตะชื่อว่าชนเหล่านั้นไม่ส้องเสพแล้ว
ภิกษุ. ท.! กายคตาสติชนเหล่าใดส้องเสพแล้ว อมตะชื่อว่าชนเหล่านั้นส้องเสพแล้ว
ภิกษุ. ท.! ชนเหล่าใดประมาทกายคตาสติ ชนเหล่านั้นชื่อว่าประมาทอมตะ
ภิกษุ. ท.! ชนเหล่าใดไม่ประมาทกายคตาสติ ชนเหล่านั้นชื่อว่าไม่ประมาทอมตะ...

อุปริ.ม.๑๔/๑๙๕/๒๘๙.
เอก.อํ๒๐/๕๙/๒๓๕,๒๓๙.

มนุษย์เป็นอันมาก ได้ยึดถือเอาสิ่งที่พึ่งที่ผิดๆ

2010-11-07T19:45:00.000-08:00

มนุษย์ทั้งหลายเป็นอันมาก ถูกความกลัวคุกคามเอาแล้ว

ย่อมยึดถือเอาภูเขาบ้าง ป่าไม้ที่ศักดิ์สิทธิ์บ้าง สวนศักดิ์สิทธิ์บ้าง รุกขเจดีย์ศักดิ์บ้าง ว่าเป็นที่พึ่งของตนๆ:

นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันเกษมให้ได้เลย, นั่นไม่ใช่ที่พึ่งอันสูงสุด;

ผู้ใดถือเอาสิ่งนั้นๆเป็นที่พึ่งแล้ว ย่อมไม่หลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้งปวงได้

ส่วนผู้ใด ที่ถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งแล้ว เห็นอริยสัจสี่ ด้วยปัญญาอันถูกต้อง

คือเห็นทุกข์, เห็นเหตุเป็นเครื่องให้เกิดขึ้นของทุกข์ เห็นความก้าวล่วงเสียได้ซึ่งทุกข์,

และเห็นมรรคประกอบด้วยองค์แปดอันประเสริฐ ซึ่งเป็นเครื่องให้ถึงความเข้าไปสงบระงับแห่งทุกข์:

นั้นแหละคือ ที่พึ่งอันเกษม, นั้นคือที่พึ่งอันสูงสุด;

ผู้ใดถือเอาที่พึ่งนั้นแล้ว ย่อมหลุดพ้นไปจากทุกข์ทั้ง ได้แท้,

ธ.ขฺ.๒๕/๔0/๒๔

วันนี้ชาวพุทธศึกษาและปฎิบัติตามใคร?

2010-09-24T18:02:00.000-07:00

ชาวพุทธวันนี้ศึกษาและปฎิบัติตามพระพุทธเจ้าและพระสาวก?

๑. พุทธวจน คือ คำพูดที่ออกจากพระโอษฐ์ ของพระพุทธเจ้าโดยตรง

๒. คำสาวก คือ คือคำพูดที่ไม่เหมือนกับคำพูดที่ออกจากพระโอษฐ์ของพระพุทธเจ้า (จะโดยสาวกหรือใครก็ตามที่แต่งเติม อธิบาย เพิ่มขึ้นใหม่)

ส่วนใหญ่แล้ว ก็มั่นหมายว่า ทั้งหมดคือคำสั่งสอนที่ถูกต้องแต่หารู้ไม่ว่า คำของพระพุทธเจ้ากับสาวกต่างกัน

แม้พระองค์เองก็ตรัสแสดงความเป็นห่วง เรื่องนี้เอาไว้.

พุทธวจน อานาปานสติ

ภิกษุ ท! เมื่ออานาปานสติ อันบุคลเจริญทำให้มากแล้ว...ผลอานิสงส์อย่างใดอย่างหนึ่ง ในบรรดาผล ๒ ประการเป็นสิ่งที่หวังได้คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือ ว่าถ้ายังมีอุปาทิเหลืออยู่ ก็จักเป็น อนาคามี.

มหาวาร.สํ.๑๙/๓๙๗/๑๓๑๓.

พุทธวจน

2010-08-18T19:38:00.000-07:00

ภิกษุทั้งหลาย. เรากล่าวซึ่งเจตนา ว่าเป็นกรรม
ภิกษุทั้งหลาย. เหตุเกิดของกรรมทั้งหลายย่อมมี เพราะความเกิดของผัสสะ
ภิกษุทั้งหลาย. ความดับแห่งกรรมย่อมมี เพราะความดับแห่งผัสสะ
ภิกษุทั้งหลาย. มรรคมีองค์ ๘ นี้นั้นเองเป็นกัมมนิโรธคามินีปฎิปทา

ฉกฺก อํ. ๒๒/๔๕๘,๔๖๓-๔๖๔/๓๓๔

วันนี้ชาวพุทธแก้กรรมตามใคร ?

พระอาจารย์คึกฤทธิ์ โสตถิผโล เยี่ยมศุนย์พุทธวจน ภาคอีสาน

2010-08-17T22:20:00.000-07:00

พระอาจารย์ คึกฤทธิ์ ท่านเมตตาแสดงธรรม ตอบปัญหาธรรม ไขข้อข้องใจ การศึกษาพุทธวจน

พระอาจารย์ ตรวจภูมิประเทศภายในศูนย์ นานๆท่านจะมีเวลาว่างเสียที ท่านมาโดยไม่ได้นัดหมาย ทำให้พระภิกษุ มีกำลังใจและกล่มผู้ทำงาน ปลื้มปิติกันทั่วหน้า

ท่านตอบข้อสงสัยธรรมะแก่ภิกษุ ใต้ร่มไม้

ปัจจุบันศาลาเสร็จแล้ว เสร็จแบบพอใช้ได้ไปก่อนคือยังไม่ปูกระเบื้อง ยังไม่มีผ้าใบกันฝน การก่อสร้าง 21 วันได้แค่นี้ก็ดีแล้ว ออกพรรษาคิดใหม่ทำใหม่ ตอนนี้ผ่านลมและฝนหนักๆมา 2-3 ครั้งแล้ว ผ่านได้สบายๆ

"ท่านสาธุชนผู้ใจบุญ สนใจจะสร้างถาวรวัตถุถวายศูนย์ เพิ่มเติมควรขออนุญาตพระอาจารย์คึกฤทธิ์ท่านเสียก่อน เพื่อประโยชน์สูงสุด จะได้มีการประสานงานกัน ร่วมมือกัน ในการทำงานทนุบำรุงพระศาสนา ที่เป็นพุทธวจนต่อไป สาธุครับ"

โรงย้อมผ้า สบง จีวร ของพระภิกษุ สร้างให้ใช้ชั่วคราวไปก่อน เตรีมการต่อขยายออกไปอีก และกั้นห้องเก็บของ ตามความต้องการของพระสุจินต์ ส่วนนี้พระสุจินต์อยากให้มีขึ้นเอง จึงต้องทำเพิ่ม

พระภิกษุผู้ปวราณาจำพรรษาที่นี่ พุทธวจนสถาบัน มี 7 รูป สามเณร 1 รูป ท่านฉันท์อาหารมื้อเดียวตามที่บิณฑบาตรได้มาจากชาวบ้าน ฝึกหัดปฎิบัติตนตามพุทธวจน

2010-07-29T01:10:00.001-07:00

เริ่มเห็นโครงหลังคา แล้ว กว้าง 10 เมตร คูณ 12เมตรพอสำหรับภิกษุในพรรษานี้ ยังขาดกระเบื้องหล้งคา กระเบื้องปูพื้น อาสนะสงฆ์ โองไว้รองน้ำฝนยามหน้าแล้ง

2010-07-24T07:12:00.000-07:00

ผมบริจาคศาลานี้กับหมู่คณะญาติธรรม ถ้าผมไม่ทำท่านผู้ใจบุญท่านอื่นก็พร้อมทำครับ สำหรับบารมีพระอาจารย์คึกฤทธิ์ แต่ท่านให้โอกาสคนจนๆอย่างผมได้ทำบุญบ้างกระมังครับ สาธุ

พุทธวัจน์
อานนท์ ! ความคิดอาจมีแก่พวกเธออย่างนี้ว่า ธรรมวินัยของพวกเรามีพระศาสดาล่วงลับแล้ว พวกเราไม่มีพระศาสดา ดังนี้

อานนท์ ! พวกเธออย่าคิดอย่านั้น
อานนท์ ! ธรรมก็ดี วินัยก็ดี เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้ว แก่เธอทั้งหลาย
ธรรมวินัยนั้น จักเป็นศาสดาของพวกเธอทั้งหลาย โดยกาลล่วงไปแห่งเรา

(มหาปรินิพพานสูตร มหา. ที. 10/159/128.)

แลกเปลี่ยนความคืดเห็นที่ jarooch@gmail.com

ต้นไม้ก็มีผู้บริจาคพร้อมปลูกให้เสร็จ มีคนงานปลูกต้นไม้ 2 คน สามีภรรยา

ห้องส้วมก็มีผู้บริจาคแล้ว
ห้องครัวก็มีผู้บริจาคแล้ว

ความคืบหน้าการก่อสร้างอาคารอเนกประสงค์ ณ.พุทธวจนสถาน บ้านกุดโง้ง หมู่ที่ 7 ต.วังไทร อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา 22 ก.ค53

2010-07-22T05:54:00.000-07:00

ศาลาไม้วัดนาป่าพงดั้งเดิม ปัจจุบันยังใช้อยู่ เราเอาเฉพาะส่วนบนของศาลามาเป็นต้นแบบศาลาเพื่อก่อสร้าง แต่ขยายให้กว้างและยาวกว่าเดิม

ภิกษุทั้งหลาย !

บัดนี้เราจะเตือนเธอทั้งหลายว่า

สังขารทั้งหลาย มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

พวกเธอทั้งหลาย

จงถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเถิด.

นี่เป็นวาจามีในครั้งสุดท้าย ของพระตถาตคเจ้า.

(มหาปรินิพานสูตร มหา. ที. 10/159/128.) พุทธวัจน์

พระประธานของพุทธวจนสถาน ศาลาเสร็จท่านคงจะได้อยู่ในร่ม

สามเณรท่านเอาใจช่วย

กุฎิพระสำเร็จรูปมีผู้เจตนาสร้างถวาย พระอาจารย์ นำมาใช้ที่นี่

เราเร่งให้เสร็จ ภายใน 30 วันศาลา ขนาด 10 เมตร คูณ 12 เมตร พื้นที่ใช้สอย 120 ตารางเมตร

เสื้อลายคือผมเอง อดีตผู้รับเหมามาก่อน ตอนนี้เลิกมาได้ 6 ปีแล้ว อาชีพปัจจุบัน ดูลมอย่างเดียวครับ

เวปไซด์วัดนาป่าพง http://www.watnapp.com/

เริ่มเทคอนกรีตฐานราก คานและพื้น คาดว่าไม่เกิน 30 วันจะใช้ศาลาได้

คณะสงฆ์จาก "ศุนย์ธุดงค์ ธรรมจาริกแห่งประเทศไทย"จะมาร่วมกันศึกษาและปฏิบัติตามพุทธวจน ที่มีพระในเครือข่ายประมาณ 700 รูป จะได้มาใช้สถานที่แห่งนี้ต่อไปในวันข้างหน้า

คนงานจาก อ.แก้งค้อ จ.ชัยภูมิช่างกลุ่มนี้มาก่อสร้างวัด ตั้งแต่แรกเริ่มเลยเขาช่วยเหลืองานวัดทุกอย่าง

ผมจ้างเหมาพวกเขาต่อ

และเราสั่งเหล็กมาเตรียมงานพร้อมแล้ว

การเตรียมงาน ชั้นดินที่นี่เป็นหินข้างล่างขุดลงไปไม่ได้มาก จึงต้องทำฐานแผ่ขนาดใหญ่ขึ้นมารับโคลงหลังคา

ช่างเดชผู้รับเหมาค่าแรง เตรียมงานโครงหลังคา รถยนตร์ข้างหลังคันนี้ รถผมเองรถบุญบุกเข้าไปทำงานทุกวันถ้า วันไหนฝนตกก็ติดออกไม่ได้

ต่อมาแก้เป็นแบบนี้ 8 คูณ 8 เมตร ช่างคิดราคามา 4 แสนกว่า เลยขออนุญาต พระอาจารย์คึกฤทธิ์ ทำเองแบบปัจจุบันคือตัดเอาเฉพาะส่วนบนของศาลาฉันท์อาหารที่วัดนาป่าพงมาทั้งหมดผมเลยคุมสร้างเอง นอนที่นี่เลย

ศาลามุงจากหรือหญ้าคา ขนาด 8คูณ8 เมตร คือต้นแบบที่เป็นแบบดั่งดิมตั้งใจจะทำตามแบบนี้ ง่ายๆ แสนเศษๆครับ

พุทธวจนสถาบัน ณ.บ้านกุดโง้ง ต.วังไทร อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา สร้างเป็นศูนย์เผยแผ่ฝึกภิกษุภาคอีสาน

2010-07-20T03:45:00.000-07:00

เราขุดสระน้ำไว้ใช้แต่ก็ไม่สามารถใช้ได้เพราะขุ่นมากผมจึงซื้อถังบรรจุน้ำpvc 2500 ลิตร 4 ถังและโอ่ง ขนาด 800 ลิตร 6 ใบ ไว้สำรองน้ำใช้ ขณะนี้มีพระอยู่ 7 รูป นับว่าเพียงพอแล้วสำหรับน้ำเฉพาะหน้า เราเริ่มทุกอย่างจากความไม่มีอะไรเลย ลำบากมาก

ทำเลที่ตั้งวัดหลังพิงเขา

ถมดินปรับระดับเสร็จแล้ว

ผมและพระสุจินต์ประชุมกับผู้รับเหมาช่างเดช คุ้มไพบูลย์ จะเร่งให้เสร็จใน 30 วัน

วิ่งตามป้ายนี้จนสุดแล้วเลยไปอีกหน่อยจะพบวัดเอง

ทางเข้าวัดมาจากถนนมิตรภาพ ประมาณ 20 ก.ม เลี้ยวขวาวิ่งตามป้ายบอกทางค่ายลูกเสือไชยวุธวัฒนา

ทางเข้าวัดฝนตกจะออกมาไม่ได้

พระสุจินต์และคณะหน้าศาลาปัจจุบันดุเอาเองครับ

กุฎิพระสุจินต์ กำลังสร้าง

ศาลาปัจจุบัน เป็นทุกอย่างที่นี่พระก็จำวัดที่นี่

ภาพสถานที่จะสร้างศาลา ในภาพ ผมเอง พระสุจินหัวหน้าคณะสงฆ์ คุณแก้ว

ความเป็นมาก่อนที่จะรับปากลงมือสร้าง พุทธวจนสถาบัน

ผมอาจารย์จารุช และภรรยาคุณแก้ว ได้ติดตามการสอนธรรมะของพระอาจารย์คึกฤทธิ์ โสตถิผโล แห่งวัดนาป่าพง 27 ม.7 ต.บึงทองหลาง อ.ลำลูกกา คลอง 10 ปทุมธานี มานานพอสมควรถือว่าไปวัดไม่บ่อยแต่ฟังซีดีท่านทุกวันและนำไปปฎิบัติ ผมเองปฎิบัติตามคำสอนของหลวงพ่อจรัล แห่งวัดอัมพวัน มาตลอดและได้สร้างวัดถวายท่านที่ขอนแก่นคือวัดสวนเวฬุวัน จากนั้ก็ได้ร่วมสร้าง อีกหลายแห่งเช่น เพชรบุรี ฉะเชิงเทรา ไม่ทราบบุญหรือกรรมสร้างแต่วัด จนตั้งใจจะไม่สร้างอีกแล้วในชีวิต การมาทำบุญฟังธรรมวัดนาป่าพง ก็สุขใจมากในบรรยากาศสถานที่ ตั้งใจส่วนลึกแล้วนั้นและได้นัดกับคุณแก้วไว้ว่า มาวัดนี้จะไม่บอกชื่อใครจะเก็บตัวจะมุ่งการศึกษาแบบเงียบๆ แต่ก็จนได้เมื่อได้พูดคุยกับคุณแม่พระอาจารย์ ท่านชื่อคุณแม่นฤมล ครับซึ่งท่านก็ทำอาหารมาถวายพระทุกวันแบบเรียบๆง่ายๆ คุยกันบ่อยๆแต่ไม่ได้ถามชื่อเสียงกันรู้จักแต่หน้า จนวันหนึ่งท่านบอกว่าจะขายที่ดินที่คลอง 14 ลำลูกกา เพื่อนำเงินไปซื้อที่เพิ่มเพื่อสร้างสาขาวัดที่ ปากช่องเพราะวัดนี้คับแคบลงทุกทีที่พักไม่พอ ประกอบกับพระสุจินต์ มีแนวความคิดที่จะเผยแผ่พุทธวจนไปยังพระภิกษุ เพื่อภิกษุจะได้ไปปฎิบัติและบอกสอนชาวบ้านอีกที่หนึ่ง คุยไปคุยมาหลายวัน วันหนึ่งท่านก็แนะนำให้คุณแก้วสร้างศาลาชั่วคราวเล็กๆ สักแสนกว่าบาท ให้พระได้ใช้สถานที่ศาสนกิจในพรรษานี้ เราเพียงคิดกันที่จะสร้างศาลามุงจาก เสาไม้ยูคา พื้นเทปูนขัดมันพอใช้ไปก่อน ธรรมดาๆง่ายๆ ขนาด8 คูณ 8 เมตร เท่านั้น ค่าก่อสร้างประมาณ 1 แสน กว่าๆ ผมเห็นว่าพอที่จะมีทรัพย์เองอยู่บ้าง ไม่ทำให้ตนเองเดือดร้อนไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น

แต่เมื่อวันไปดูสถานที่ที่จะลงมือก่อสร้างเกิดลมแรงเหมือนพายุมาบอกเหตุ พัดแรงมากจนทำให้พระสุจินต์ หัวคณะสงฆ์ ที่วังไทร ออกปากว่าถ้าลมแรงแบบนี้อาตมาคงอยู่ไม่ได้ ผมก็เลยตัดสินใจสร้างแบบมั่นคงใช้โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กแบบฐานแผ่ทั้งหมด โครงหลังคาเป็นเหล็ก มุงกระเบื้องลอนคู่อย่างหนา และขยายขนาดอาคารกว้าง 10 เมตรคูณ ยาว 12 เมตร พื้นที่ใช้สอย 120 ตารางเมตร ค่าก่อสร้างจึงเพิ่มขึ้นมากครับ

เพราะพระสุจินต์ท่านนำพาคณะสงฆ์ออกธุดงค์ ทุกปี ในนาม "ศูนย์พระธุดงค์ ธรรมจาริกแห่งประเทศไทย" มีภิกษุในเครือข่าย 700 กว่ารูปที่ร่วมงานกันจัดออกธุดงค์และจะเข้ามาอบรมและใช้ศาลาเป็นที่ลงสวดพระปาฏิโมกข์ ประกอบกิจสงฆ์เช่นอุโบสถ เพราะพระธุดงค์ท่านใช้ศาลาแทนอุโบสถ ดังนั้ถือว่าได้สร้างอุโบสถ ถวายไว้ในพระศาสนาแล้ว ขออนุโมทนาทุกท่านครับที่ร่วมมือกันสร้าง ทั้งแรงกาย แรงใจ แรงทรัพย์ ชาตินี้เราได้สร้างไว้แล้ว ให้ชนรุ่นหลังได้ใช้ต่อไป สาธุอนุโมทนามิ

เวปไซด์วัดนาป่าพง http://www.watnapp.com/

การอบรมภิกษุ ณ.วัดนาป่าพง ลำลูกกาคลอง 10 ปทุมธานี

2010-07-18T08:42:00.000-07:00

เวปไซด์วัดนาป่าพง http://www.watnapp.com/

ความเป็นมาของพุทธวจนสถาน สาขาภาคอีสาน

การเผยแผ่พุทธวัจน์ จากพระโอษฐ์ ที่มีรูปแบบเข้าใจง่ายจะอยู่ในกลุ่มแวดวงของพระอาจารย์คึกฤทธิ์ โสตถิผโล แห่งวัดนาป่าพง และคณะเป็นส่วนใหญ่แต่ก็มีผู้สนใจเข้ามาศึกษามากขึ้นเรื่อยๆ ในส่วนของพระสุจินต์ จิณณธฺมโม ท่านดำเนินกิจกรรมในรูปแบบการนำพระภิกษุ ออกธุดงค์ไปตามเส้นทางต่าง เช่น สระบุรี-เชียงราย เป็นต้นคณะนี้แสวงหาสัจะธรรมจากการธุดงค์ ทุกปีหลังออกพรรษา ไม่เดินบนถนนลาดยาง ลัดเลาะไปตามป่าเขา ลำเนาไพร ตาประสาพระหนุ่ม มุ่งเดินตามรอยพระบาท เอาป่าเขา โคนไม้เป็นที่ศึกษาพระธรรม ปฎิบัติพัฒนาตนเองตามครูบาอารย์สั่งสอนมา มีเครือข่าย ประมาณ 700 กว่ารูป

ต่อมามีสหายธรรมแนะนำพระสุจินต์ จิณณธฺมโม ศึกษาซีดี ธรรมะการแสดงธรรมของพระอาจารย์คึกฤทธิ์ โสตถิผโล ประมาณ 2 ปี จึงได้พบกันและสนทนาธรรมกัน พระอาจารย์สุจินต์จึงนำเสนอพระอาจารย์คึกฤทธิ์ ว่าควรจะได้เผยแผ่ในส่วนถิกษุเพื่อจะให้ภิกษุได้พัฒนาตนเองและแนะนำบอกสอนประชาชนต่อไป ความเห็นตรงกัน จนกระทั้งมีผู้ใจบุญมาบริจาคที่ดินที่ ที่บ้านกุดโง้ง ตำบลวังไทร อำเภอปากช่อง นครราชสีมา ทราบเพียงชื่อว่าคุณชัยณรงค์(ผมไม่ทราบนามสกุล กราบขออภัยอย่างสูง) จำนวน 39 ไร่ดังกล่าว ขออนุโมทนาครับ

พระอาจารย์คึกฤทธิ์ ท่านจึงนำมาเดินดูสถานที่พร้อมมอบให้พระอาจารย์สุจินต์เป็นผู้ดูแลโดยท่ามนำดูที่ดินเองพร้อมคุณชัยณรงค์เจ้าของที่ดิน ตั้งเป็น"พุทธวจนสถาบัน ศูนย์เผยแผ่และฝึกภิกษุภาคอีสาน" ทำไมต้องฝึก? ก็เพราะที่บวชกันอยู่ทุกวันนี้ยังมีบางส่วนที่ไม่ตรงพุทธวัจน์ จึงต้องดำรงชีพ พูด เดิน ยืน นั่ง นอน ให้ตรงตาม พุทธวจน ตลอดนำพุทธวจนมาพูดคุยบอกสอนศึกษากัน น่าจะเป็นการสืบพระศาสนาที่ตรงทางที่สุด (จากคำบอกเล่าของพระสุจิน ครับ)